Waarom ik wel #JeSuisAhmed ben en waarom ik niet #CharlieHebdo ben

Wereldschockend was de aanslag op Charlie Hebdo vandaag in Parijs. Mijn haren gingen er recht van staan, ik werd er stil van, ik moest denken aan de slachtoffers, hun laatste momenten en de dierbaren die verweesd achterblijven. Het deed mij pijn. De barbaarse actie van de terroristen heeft mij pijn en angst gegeven. Ik heb het gevoel hen nooit te kunnen vergeven.

Ik moet denken aan Ahmed Merabet, de politieagent die waarschijnlijk als eerst vermoord werd door de drie terroristen Said Kouachi, Cherif Kouachi en Hamyd Mourad. Ahmed moest de trots van zijn ouders en familie zijn. Weet u, het is niet gemakkelijk als allochtoon een gewaardeerde job te krijgen. Ahmed moest de succesverhaal zijn van de familie Mourad en de wijk waar hij is opgegroeid. Een held van de gemeenschap en de geloofsgenoten is van zijn leven ontnomen. De trots die hij velen bezorgde werd afgenomen door de drie extremisten. Ze hebben mijn held van het leven genomen, de trots van mijn zustermoeder en broedervader. De voorbeeldfiguur van vele allochtonen werd van het leven genomen door mensen die op Ahmed lijken, op zijn huidskleur, op zijn afkomst en op zijn geloof. Ik voel mij verkracht door deze extremisten. Daarom ben ik Ahmed Merabet.

Ik vind het verschrikkelijk erg omdat er naast Ahmed nog velen zijn vermoord, pijnlijk van het leven genomen na opgejaagd te worden door gewapende en gemaskerde mannen die op mensen schoten, mensen die kort geleden gezellig samen aan het werken waren.

Ik ben Charlie Hebdo niet, ik ben het er niet mee akkoord dat je mensen moet provoceren om hen opvoeding bij te brengen. Ik vind niet dat je mensen moet beledigen om hen tolerantie bij te brengen. Ik vind niet dat je mensen moet uitschelden omdat je een andere mening op na houdt. Ik ben er niet voor dat je moet uitdagen om je recht op je mening te laten kennen.

Voor sommige radicalen moet je niet veel zeggen, schrijven of tekenen om hen op stang te jagen. Misschien heb ik nu met wat ik schrijf ook een mens boos gemaakt. Wat je ook schrijft, zegt of tekent geeft de andere niet het recht om daarvoor je leven te nemen. Ik mag nu allemaal wel mooie praatjes neerschrijven dat zal toch niet doordringen tot een dolgedraaide extremist. Iedereen is er voor in gevaar.

Wij kunnen enkel onze veiligheid garanderen door extremisten geen kansen te geven, hen zeker niet de mogelijkheden geven om hun radicale ideeën die een andere mens niet als mens maar als beest ziet te verspreiden. Want dat zal alleen maar meer radicalen opvoeden. Daarom ben ik niet Charlie Hebdo.

Advertisements
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s